Kan een dier boos op je zijn?
Sietske Vervoort
Wanneer een dier gedrag laat zien dat we niet begrijpen, koppelen we daar al snel menselijke emoties aan. Maar denken dieren eigenlijk wel in termen van boosheid, straf of terugpakken?

Dieren hebben absoluut emoties. Vroeger werd er gedacht dat dieren geen gevoelens ervaren zoals wij dat doen, maar inmiddels weten we dat dit niet klopt. Ook wetenschappelijk wordt steeds duidelijker hoeveel dieren voelen en waarnemen. Maar eerlijk? Wie echt goed naar dieren kijkt, voelt dat vaak allang.
Ook tijdens mijn gesprekken met dieren merk ik regelmatig hoe duidelijk emoties aanwezig kunnen zijn. Van blijdschap en verdriet tot spanning, frustratie of weerstand. Maar betekent dat dan ook dat een dier boos op je kan zijn? Ja… maar niet op de menselijke manier waarop wij vaak naar boosheid kijken.
Soms hoor ik mensen zeggen: “Hij doet dit omdat hij net niet op de bank mocht.” Of: “Ze plast expres in huis omdat ze boos is.” Maar zo denken dieren niet.
Dieren leven veel meer in het moment. Dat betekent niet dat ze iets niet vervelend kunnen vinden op het moment dat het gebeurt, natuurlijk wel. Een dier kan frustratie, spanning of ongemak voelen. Maar dat is iets anders dan bewust wraak nemen of expres iets doen om jou terug te pakken. Een dier denkt niet: “Nou, dan zal ik jou eens laten voelen hoe vervelend ik dit vond.”
Wat wel gebeurt, is dat een dier laat merken wanneer iets niet prettig voelt. En wanneer er steeds opnieuw over de grenzen van een dier heen wordt gegaan, kan dat invloed hebben op jullie verbinding. Tijdens consulten merk ik regelmatig dat dieren heel duidelijk aangeven wanneer iets niet fijn voelt, maar nooit vanuit gemeenheid of de behoefte om iemand bewust pijn te doen. Juist dat verschil vind ik zelf altijd heel bijzonder aan dieren.
Misschien herken je jezelf in gedachten zoals: “Ja maar, hij moet dit gewoon leren.” Of: “Als we het maar vaak genoeg doen, dan went hij er vanzelf aan.” En misschien klopt dat ook. Misschien went een dier eraan. Maar de vraag is niet alleen óf een dier iets kan verdragen. De belangrijkere vraag is: wordt je dier hier echt gelukkig van?
Soms ligt de focus zo op wat wij graag willen, dat we vergeten te kijken naar wat een dier eigenlijk probeert duidelijk te maken. Een dier dat zich niet gehoord voelt, zal dat vaak op zijn eigen manier laten zien. Niet vanuit gemeenheid, manipulatie of wraak, maar vanuit communicatie.
En misschien zit daar wel het grootste verschil tussen mens en dier. Wij koppelen gedrag soms aan straf, boosheid of terugpakken, terwijl dieren ons meestal gewoon iets proberen te vertellen. Misschien hoeven we daarom niet altijd meteen te zoeken naar ongehoorzaamheid of koppigheid. Soms helpt het al om jezelf af te vragen: “Wat probeert mijn dier mij eigenlijk duidelijk te maken?"
Liefs,
Sietske










